دیروز که در مسیر خیابان مطهری حرکت می‌کردم، مراحل تغییری بسیار خلاقانه و هوشمند را مشاهده کردم. پرسنل شهرداری دیوار فلزی حفاظ پل مدرس را برداشته و به شکل زیبایی مشغول جایگزینی ماکتی از دیوارهای گلی قدیم ایران زمین، با همان رنگ و لعاب منحصر به فرد بودند. این اواخر ابتکار جوانان خلاق این سازمان که هر از گاهی دستی به سر و روی این شهر خسته و آلوده می‌کشند، منجر به خلق تصاویر و نمادهای زیبایی شده است.

اما از سوی دیگر، تقریباً روزی نیست که با نگرانی از کنار میله‌های قطور پایه نصب بیلبوردهای تبلیغی همان سازمان، در مسیر مطهری، ‌نزدیک تقاطع مفتح رد نشوم و برایم این سئوال ایجاد شود که میله‌هایی که با این ارتفاع کم و به شکل عمودی در مسیر عابرین قرار گرفته‌، تا چه اندازه می‌تواند خطرناک باشد و چرا این ارزیابی‌ها در زمان نصب، انجام نشده است. کما اینکه بر اساس شنیده‌ها سر عابران پر مشغله، در اکثر نقاط شهر بارها به مانع‌هایی اینچنین اصابت می‌کند.

در گوشه‌ای دیگر برای نصب آبنما در میدان ولیعصر، چند متری از زمین در ابتدای بلوار کشاورز(قسمت پیاده رو که نور مناسبی هم ندارد) کنده‌ شده بود و بی‌خیال از نصب هر حفاظ و علامتی به حال خود رها شده بود. عمق و استفاده از تاسیسات در درون آن، بالقوه می‌توانست خطرات بسیار زیادی را در پی داشته باشد.

در کنار تلاش‌های ارزشمند و قابل تقدیر کارکنان شهرداری برای ساختن شهری زیبا که در گذشته کمتر به این مقوله پرداخته شده بود، نباید از کم ‌توجهی‌هایی اینچنین غافل شد که هر لحظه می‌تواند سلامت و ایمنی شهروندان را به شکل بسیار جدی به خطر بیاندازد.

به هرحال امیدوارم این سازمان در راستای مسئولیت‌های خطیر خود برای رفاه و آسایش جامعه، با حساسیت و دقت عمل بیشتری خدمات خود را عرضه کند.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی


تاريخ : ۱۱ آذر ۱۳۸٩ | ٩:٠۳ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.