از دیشب که خبر آزمایش موفقیت آمیز کپسول نجات(ققنوس) 33 معدنچی‌ شیلی را شنیدم، با شعف و اشتیاق وصف ناپذیری اخبار را دنبال می‌کردم.

معدنچیانی که اولین پیغام از زنده ماندنشان را از طریق مته‌ای که به عمق زمین فرستاده شده بود، به دست رییس جمهور کشورشان رساندند، تا وی اینچنین در رسانه‌ها دست نوشته آنان را با قلبی لبریز از شادی و امید، نمایان سازد.

قرار بود ساعت 3:30 به وقت ایران، اولین معدنچی از ارتفاع 700 متری زمین به سطح بیاید و نجات یابد. نجاتی که دوربینهای زنده خبرگزاری‌های سراسر دنیا، لحظه لحظه اخبار آن را مخابره می‌کردند.

نگاه‌های منتظر خانواده‌هایی که از 68 روز قبل در آنجا اقامت کرده بودند و لحظه لحظه امیدوار به نجات فرزندان، همسران و بستگانشان بودند، در نوع خود حس بی‌نظیری از محبت و عشق آدمیان را نشان می‌داد.

در تمام این 68 روز نگاه دنیا به معدن سن خوزه و معدنچیان گرفتار در آن بود، ‌تا اینکه تصویر نجات اولین معدنچی مخابره شد.

شکوه این نجات و فراز و نشیب‌هایی که برای این گروه از معدنچیان به وجود آمد، حاوی درسهای بزرگی بود که به احتمال زیاد در آینده کتابها و فیلمهای زیادی از این رویداد خلق خواهد شد.

حضور رییس جمهور شیلی(سباستین پنیرا) و همسرش در کنار خانواده معدنچیان و دلگرمی و امید بخشی آن دو نیز در تمامی لحظات این واقعه، نشان از ارزش والای جان آدمی در آن دیار دارد. همچنین یکی از معدنچیان نیز اهل کشور بولیوی است، که قرار است به محض بیرون آمدن توسط اوا مورالس(رییس جمهور بولیوی)،‌ که در این محل حضور دارد مورد استقبال قرار گیرد.

توصیه می‌کنم، اخبار این نجات معجزه آسا را در هیچ شرایطی از دست ندهید، چرا که اندک فرصتی است برای نظاره کردن عظمت وجودی انسانها و شیرینی نجات آنها.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی


تاريخ : ٢۱ مهر ۱۳۸٩ | ٩:٥۱ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.