امروز با چند نفر از مدیران یک شرکت دارویى بین‌المللى، جداگانه جلساتى داشتم. سرآغاز هر گفتگو، ایران پس از برجام و صحبت از اتفاقات امیدوار کننده‌اى بود که باید انتظارش را کشید. امروز براى همه روز متفاوتى بود، برق امید در نگاه همه موج مى‌زد. گویا این انتظار فرسایشى به بدگمانى زیادى از سوى مردم نسبت به روند تحولات دامن زده بود، اما خوشبختانه پس از اعلام فرجام برجام، علیرغم آلودگى دوباره شهر، همه نفس راحتى کشیدند. شاید باز در همه گفتگوها، صحبت از انتظار است، اما بسیار متفاوت‌تر از قبل! انتظارى که به آن عادت کرده‌ایم و ملت همیشه منتظر، شاید واژه درخورى براى وصف ماست، این بار رنگ و بوى شیرین‌ترى به خود گرفته. صبح اول وقت به سرویس‌هاى مدارس که نگاه مى‌کردم، با پدر و مادرهاى زیادى همزادپندارى کردم که شاید در این دوران سخت اقتصادى - اجتماعى، با دلى قرص‌تر از همیشه دل‌بندان‌شان را راهى آینده‌اى روشن‌تر کرده‌اند. امیدوارم این فضاى عقلانیت و خوش‌بینى براى فرزندان این مرز و بوم، استمرار پیدا کند و با آغوشى باز براى توسعه و آبادانى ایران بکوشیم. سلام اى امید دوباره رویش و رونق، کاش همنشین بلندمدت جامعه ما مى‌شدى!


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , سایر حوزه‌های مدیریت


تاريخ : ٢۸ دی ۱۳٩٤ | ٤:۳٧ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.