اخیراً در مقاله‌ای خواندم که وزارت کار کشور آلمان قانونی وضع کرده که در آن تماس با کارکنان را از طریق ایمیل و تلفن، در ساعات غیر کاری ممنوع اعلام کرده و از کارفرمایان خواسته تا به جز در شرایط اورژانسی، از این امر اجتناب ورزند. دلیل این تصمیم را نیز بررسی‌های و درخواست‌های گسترده در زمینه افزایش استرس، رنجش کارکنان و به هم خوردن توازن بین کار و زندگی عنوان کرده است.

بنده نیز بارها شکایت‌های کارکنان را در سازمان‌های مختلف در ارتباط با تماس‌های کاری مافوق‌ها و سایرین پس از ساعات کاری، شنیده و دریافت کرده‌ام و در بیشتر مواقع علیرغم اطمینان از تعهد و علاقه کامل پرسنل به سازمان، این مسئله را مغایر با شرایط کاری و بر هم زننده تمرکز و آسایش خود در محیط خانواده عنوان کرده‌اند.

همچنین در مواردی نیز مدیران سازمان از اینکه باید پاسخگوی تماس‌ها، ایمیل‌ها و مکاتبات سازمانی در ساعات غیرکاری باشند، گلایه کرده و خواستار اتخاذ تدبیر و توجه به تشخیص زمان‌های مختلف ازسوی سازمان شده‌اند.

بدیهی است نوع ارتباطات سازمانی، ساعات شناور کاری و همچنین فرهنگ خاص هر سازمان از مولفه‌های تاثیرگذار در این مقوله به شمار می‌آیند، اما آنچه در این میان اهمیت دارد توجه به رفاه، امنیت روانی و همچنین آسایش کارکنان است که بدون شک اگر توسط سازمان دچار خدشه شود، اثرات مشهودی بر عملکرد و استمرار فعالیت آنان در محیط سازمان خواهد داشت. از این رو مدیران باید به این مهم واقف باشند که باید تا حد ممکن برنامه‌ریزی‌های لازم را در ساعات کاری صورت داده و به پرسنل مجال آرامش و آسایش منتج از حضور در محیط صمیمی و گرم خانواده را بدهند، چرا که این رویکرد پیامدهای مطلوب و ارزش‌افزایی را در بلند مدت، برای سازمان در پی خواهد داشت.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی


تاريخ : ۱٩ فروردین ۱۳٩۳ | ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.