به پیشنهاد امیر مهرانی عزیز که همیشه دارای ایده‌های خلاقانه‌ای است، علاقه‌مند شدم در بازی وبلاگی کوله‌پشتی شرکت کنم و از تجربه‌ی ایام سپری شده، توشه‌ای برای روزهای نامده، ساز کنم و در کوله پشتی‌ام برای سال پیش‌رو جا دهم.

سال 92 را بسیار شلوغ و با تصمیم تغییر و درآمدن از انفعال کوتاه مدت و خودساخته، آغاز کردم و تمام تلاشم را کردم که آنچه در ابتدا به تصویر کشیده بودم، رنگ واقعیت به خود بگیرد.

در این سال پرفراز و نشیب بیش از گذشته دریافتم که مهم‌ترین منشأ شادکامی و سعادت نه تقدیر، بلکه میل و اراده تغییر است و کسب آرامش درونی، در گرو گذشتن از بیم و امید حرف‌ها و قیاس‌های دیگران است.

آموختم که برنامه‌ریزی و ساختن تصویر روشن از آینده، حتی اگر تمام آن را هاله‎‌ای از ابهام پوشانده باشد، کاری است که باید بصورت مستمر انجام داد و کنکاش و سنجش دستیابی و تحقق آن برنامه‌ها، آنهم با سنجه و معیارهای خود نه دیگران، راز کامیابی و احساس رضایت است.

کوله‌پشتی امسالم مملو بود از ریسک‌هایی که قبلاً محافظه‌کاری‌ها توان فکر کردن به آن را از من گرفته بود، اما پشتکار و خوش‌بینی راز به بار نشستن همه آن ریسک‌ها بود و ثمره ارزشمندی شد برای درک موقعیت‌های دشوار و اخذ تصمیمات خطیر در آینده.

طی سال 92 دیدم که باید خودخواسته لحظاتی در زندگی، سرعتم را کند کنم و به پشت سر و تجارب منتج از آن نگاهی دوباره بیافکنم، تا نکند تنها از روی عادت این مسیر را آمده باشم و از دیدن راه‌ها و شیوه‌های دیگرگونه زیستن، غافل مانده باشم.

در این سال و در موجهه با افراد مختلف، به کرات دیدم که موفقیت در حرفه و زندگی، ناشی از نگاه متعالی انسان‌مدار و داشتن منش انسان‌محور در مواجهه با دیگران است، فارغ از هر نژاد و قوم و گروه و سطح تحصیلی و درآمدی و ...

 

سخت‌ترین کار حرفه‌ام را نیز در سال 92، مجاب‌سازی و متعاقد کردن کارکنان دیدم و اینکه در کنار همه چالش‌ها و توجیه‌های مختلف در محیط‌های کاری، همیشه باید پاسخ مناسب و قابل قبولی برای ذهن پرسشگر و پیچیده انسان‌ها، داشته باشی و این امر میسر نیست، مگر با باور، اعتماد و تکیه بر شایستگی‌ها و ویژگی‌های متمایز انسان‌ها.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها


تاريخ : ٢٦ اسفند ۱۳٩٢ | ۱٢:۱٥ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.