در این روزهای واپسین سال، رفت و آمد در تهران به معضلی اساسی تبدیل شده و هر شیوه از تردد را که انتخاب کنید با پیامدها و هنجارهای خاص آن دست به گریبانید. در این میان انتخاب شیوه‌ای مناسب، سریع و مطمئن تا حدودی به رویا بدل گشته و شما ناگزیرید تا راه‌هایی را خارج از میل خود انتخاب کنید. برای مثال شما هر چقدر هم بخواهید از خودرو شخصی استفاده نکنید و پا به پای طرفداران کاهش آلودگی و خودرو تک سرنشین رفتار کنید مسائلی هست که شما را از این تصمیم باز می‌دارد.

اخیراٌ از سوی صدا و سیما تبلیغاتی به منظور پرهیز استفاده از خودرو شخصی کلید خورده که رویکردش کاهش آلودگی و فرهنگ‌سازی برای استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی است. در یکی از اپیزودهای این تبلیغ، هنرمندی با قیافه‌ای حق به جانب، عنوان میکند "چرا ماشین میارید، اتوبوس به این خوبی با لب و دهن آدم بازی می‌کنه!" نمیدانم این دوست عزیز، تا به حال برای لحظه‌ای استفاده از اتوبوس را تجربه کرده، یا تمایلی داشته که الگوی سایرین نه فقط در ژست نصیحت‌گر و بلکه در عمل باشد!

آیا مفاهیمی همچون فشار بیش از حد و تنگی جا و تأخیر اتوبوس و مترو و ... برایشان آشناست؟

براستی کدام آدم عاقلی اگر شرایط مساعدتری برای رفت و آمد داشته باشد، حاضر است روح و روان خود را به ترافیک‌های سنگین و استرس مداوم جریمه‌های ورود به محدوده طرح ترافیک و نگرانی از پیدا کردن جای پارک و جریمه نشدن به تبع آن، بسپارد؟

اگر شهروندی ستون فقراتش در معرض خطر نباشد و چندباری در هل دادن‌ همقطارانش به این سو و آن‌سو پرت نشود و چاره را در این نیابد که دم و بازدمش را با فرد روبرو به دقت تنظیم کند، طبیعی است که در یک زندگی و رفتار متمدنانه تمایل دارد تا از سرعت و زمانبندی حرکت قطارهای مترو بهره ببرد.

اما زمانی که متروی تهران با عمری نه چندان طولانی در ساعات پیک تردد، نیازمند توجه جدی به تعمیر و نگهداری است و در مواردی (بر اساس مشاهدات) حداقل ۶ درب قطار همزمان باز نمی‌شوند و مسافران برای ورود از سایر درب‌های باز آن، مجبورند از سر و کول هم بالا روند، صحبت از آرامش و رفتار مناسب و فرهنگ سازی، تا حدودی عبث می‌نمایاند، حال زمان‌بندی و تاخیر قطارها نیز بماند که خود عاملی در ازدحام مردم و مشکلات پیش‌روی استفاده از مترو است.

بهرحال مسئولان امر در کنار فرهنگ‌سازی و توجه به ترویج استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، باید خود نیز تجربه استفاده از آن را داشته باشند، تا به تصویر بهتر و واضح‌تری از نوع سرویس‌دهی خود به مردم برسند. در چنین شرایطی می‌توان امیدوار بود که توجه آنها به خواسته‌ها و رفع مشکلات مردم در این حوزه‌ها، در کنار الگوسازی که توسط خود آنان و به صورت عملی صورت می‌گیرد، می‌تواند زمینه‌ساز بروز رفتارها و فرهنگ‌‌ متفاوت و متعالی‌تری از سوی مردم شود.

البته تلاش در گسترش و توسعه ناوگان حمل و نقل عمومی، با تمامی مشکلاتی که در این سال‌ها برای تأمین بودجه و دعوای سلایق سیاسی دامنگیر این حوزه بود، حقیقتاً قابل تقدیر است و نمی‌توان از آن غافل ماند.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , سایر حوزه‌های مدیریت


تاريخ : ۱٩ اسفند ۱۳٩٢ | ٩:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.