آنچه در سازمان‌هایی که به دنبال ارتقاء و توسعه‌ی مزیت‌های رقابتی هستند بیش از گذشته اهمیت یافته، برندسازی در دو مقوله متمایز و در عین حال موازی و تاثیرگذار بر هم است که یکی از این دو در حیطه کارفرما و دیگری در رابطه با مشتریان شکل می‌گیرد. تقویت و بهبود برند در نزد مشتری از منظر فرایندهای درون سازمان بدون تردید مستلزم ایجاد و توسعه برند کارفرما است، آن‌هم در شرایطی که نیروی کاری که این روزها در صدد پیوستن به سازمان‌ها است نیز، به همان شکل که مصرف‌کننده در خصوص کیفیت محصول و خدمات مورد انتظار حساسیت به خرج می‌دهد، در تلاش‌اند تا از کارفرما، خوش نامی و اولویت‌های مورد انتظار خود در محیط کار، اطلاعات کسب کنند و در ادامه همکاری نیز میزان انطباق این خواسته‌ها و مطالبات را با پیش‌فرض‌های خود به دقت مورد پایش قرار می‌دهند.

برند کارفرما (employer brand) از مفاهیمی است که از حدود دو دهه قبل به ادبیات بازاریابی و مدیریت منابع‌انسانی رسوخ کرد و تعاریف گوناگونی از مفهوم آن ارائه شد، اما شاید بتوان در کل و به بیانی ساده، آن را تصویر شکل گرفته از ویژگی‌های یک سازمان (در نقش کارفرما) در ذهن کارکنان داخلی و متقاضیان بازار کار، در مورد آن سازمان برشمرد.

در خصوص این مبحث و بسط مفهوم برند کارفرما، بناست تا کارگاهی را در روز دوم هشتمین کنفرانس بین‌المللی برند + (دوشنبه ۱۲ اسفندماه) برگزار نمایم و قصد دارم تا در مجال فراهم شده، به بیان مکانیزم‌ها و شیوه‌های ایجاد و تقویت برندی موفق از کارفرما و همچنین ارائه مثال‌ها و مطالعاتی در خصوص شرکت‌های داخلی و خارجی بپردازم.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی


تاريخ : ٩ اسفند ۱۳٩٢ | ٥:٠٢ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.