این مدیران در شرایطی که همه از یأس و نا امیدی دم می‌زنند، به دنبال خلق فرصت‌ها و بهبود شرایط هستند تا در رونق صنعت و اقتصاد، به اندازه کافی از مزیت‌های رقابتی خلق شده، سهم داشته باشند و بتوانند ثمره دواندیشی و مثبت‌نگری خود را درو کنند.

چنین مدیرانی با شناخت و اطمینان از اینکه سایرین بر اساس شایستگی‌ها و توانمندی‌های خود در رده‌ها و پست‌های مختلف سازمان قرار گرفته‌اند، بنا را بر اعتماد دوسویه قرار می‌دهند و در تمامی فرایندهای کاری سازمان، متخصصین امر را مشارکت می‌دهند تا از این طریق هم‌افزایی بیشتری را شاهد باشند. بالطبع در چنین شرایطی حجم زیادی از بار تصمیم‌سازی سازمان را نیز بر دوش سایر لایه‌های سازمان قرار می‌دهند و در مقایسه با سایر مدیرانی که درگیر جزئی‌ترین عملیات‌ها و فعالیت‌های سازمان می‌شود و نمی‌تواند برای انجام آن به سایرین اعتماد کند، قطعاً تصمیمات موثر و مفیدتری با حداقل اتلاف زمان، اتخاذ می‌کنند.

آنان ریسک‌های منطقی را بسیار بهتر از محافضه‌کاری‌های معمول یافته‌اند و برای پیشبرد اهداف سازمان، ریسک را در دستور کار خود قرار می‌دهند، همچنین برای رهایی سازمان از وضعیت‌های روتین و معمولی که سرانجامی جز حفظ موجود در بازه‌ای کوتاه و به دنبال آن زوال نداشته باشد، در اندیشه خلاقیت و یافتن مسیرهای جدیدی برای کسب موفقیت هستند.

این افراد خود الگوی موفقی از ایجاد و تسری انرژی و نگرش مثبت در سازمان هستند و در تعاملی متکی بر روابط انسانی، سعی می‌کنند روحیه و انگیزه نیروی‌انسانی را همواره در بالاترین سطح ممکن نگه دارند. به شادابی محیط کار اهمیت می‌دهند و در تلاشند تا با فراهم کردن محیطی سرشار از پویایی و شادی، زمینه‌های بروز خلاقیت و بالندگی را تسهیل بخشند.

مدیران مثبت‌اندیش ضرورت و تضمین‌کننده موفقیت سازمان در شرایطی فعلی کسب و کار هستند و به جهت داشتن چنین نگاه و خصیصه‌ای، بیش از سایرین موقعیت‌ها و فرصت‌ها را می‌بینند و به دنبال آن حرکت می‌کنند.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی , سایر حوزه‌های مدیریت


تاريخ : ٤ اسفند ۱۳٩٢ | ٩:۱۳ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.