دولت جدید با توجه به وضعیت موجود، در خصوص اهدای سبد کالای حمایتی به مردم اقدامی صورت داد که بخش زیادی از پیامدهای آن خارج از کنترل خود او و متجلی از فرهنگ کنونی و سیاست‌های سنوات گذشته دولتمردان است. همین مسئله باعث شد تا این حرکت با موج عظیمی از نقدها مواجه شود. اما در مقام انصاف، سئوالی در رابطه با این اقدام به ظاهر مقطعی، مطرح است:

در حالی که از یک سو در تحریم‌ها باعث شده‌اند فروش نفت و بدهی زیاد کشور هند در ازای آن، تبدیل به برنج شده و در گمرکات کشور سرگردان بماند و از سوی دیگر توزیع یارانه نقدی تورم افسارگسیخته ای را به کشور و بخصوص اقشار کم درآمد تحمیل کرده، در کنار شرایطی که تولیدکنندگان مرغ و تخم‌مرغ در معرض ورشکستگی قرار گرفته‌اند و صنایع تولید لبنیات نیاز به حمایت دارند، چه تدبیر و سیاستی، می‌تواند جایگزین حمایت غیرنقدی از اقشار کم درآمد جامعه شود؟

در کنار نقدهایی که به درستی به دامنه شمول این کالاها وارد است، چند موضوع ساده را نباید از قلم بیاندازیم:

  • هماهنگی‌ در خصوص حمل و نقل حجم زیاد این اقلام در سراسر کشور، آن هم قبل از اعلام رسمی سبد کالا و به گونه‌ای که اخباری از کم و کاستی اقلام تا کنون مخابره نشده
  • صف‌های ممتد و هجوم مردم ناشی از بی‌اعتمادی به سیاست‌های نصف و نیمه‌‌ی قبلی که خیلی از آنها در مرحله اجرا متوقف شده‌اند، همانند هدیه یک میلیونی نوزادان که گویا در حال حاضر به یک ریال تقلیل یافته + بخش دیگری نیز ناشی از عادات و شرایط فرهنگی که مردم را در بسیاری از موضوعات به این روال سوق می‌دهد، همچون اعلام روز رایگان مراجعه به سینما +
  • عذرخواهی رییس جمهور به واسطه مشکلات رخ داده +
  • بازدید وزیر تعاون از محل‌های توزیع اقلام +
  • نقص‌های جدی نظام آمار و اطلاعات کشور، در خصوص ثبت درآمدها، مالیات‌ها و غیره که پایه اصلی تصمیم‌گیری در مورد مشمولین چنین طرح‌هایی است و رییس جمهور نیز در بیان مشکلات، به صراحت آن را عنوان کردند.

موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , سایر حوزه‌های مدیریت


تاريخ : ۱٩ بهمن ۱۳٩٢ | ۱٠:٥٢ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.