مشغله‌های متعدد این روزها، فرصت به‌روز کردن وبلاگ را به ندرت می‌دهد که این مسئله در بازدید از وبلاگ دوستان نیز به سهولت قابل درک است. واقعیت این است که در شرایط فعلی و با روی کار آمدن دولت جدید، نمی‌توان به راحتی از فرصت‌ها و تهدیدهای عرصه منابع‌انسانی چشم پوشید و نظاره‌گر بود. آنچه این روزها به‌واسطه مسافرت به نقاط مختلف کشور بیشتر به چشم نگارنده می‌آید، رقابتی است که در یافتن و نگهداشتن نیروی‌انسانی در کل کشور شکل گرفته و هر سازمان پویایی، تلاش می‌کند تا از این قافله جا نماند. این موضوع با فرض ورود مجدد شرکت‌های خارجی و سرمایه‌گذاری آن‌ها در کشور و همچنین احتمال بازگشت نیروی کار متخصص و توانمند که در سال‌های اخیر به طرز عجیبی راه مهاجرت در پیش گرفتند، پیچیدگی بیشتری یافته و کار را برای متولیان منابع‌انسانی بسیار سخت و دشوار کرده است. از این روست که دیگر آسوده نشستن در اتاق‌های کاری و پایش بازار کار از دور، چندان اطلاعات واقعی و ملموسی از شرایط نمی‌دهد و باید آستین‌ها را بالا زد و در عمل برای این همه تغییر و امید حادث شده، راه حل جست و به کار بست.

فردا هم عازم یکی از کشورهای اطراف هستم و در برنامه‌ریزی سفر، اگر بتوانم نمایشگاه کار آنجا را که در این ایام برگزار می‌شود، خواهم گنجاند تا شاید قیاسی با نمایشگاه‌های کار کشورمان (همچون نمایشگاه‌های کار دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه علم و صنعت) داشته باشم و با نگاهی گذرا، معیاری از قابلیت‌ها و پتانسیل‌های عرضه و تقاضای کار آنجا به تصویر بکشم، مجالی اگر بود شما را نیز همراه دستاوردهای آن خواهم کرد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی , سفرنامه


تاريخ : ٥ آذر ۱۳٩٢ | ۱٠:۱٥ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.