بعضی‌ها آنچنان به روال‌ها و فرایندهای موجود عادت می‌کنند که اگر غیر از آن اتفاقی رخ دهد یا کسی به طریق دیگری عمل کند، انگار زمین و زمان بهم ریخته شده و دیگر امکان ادامه کار وجود ندارد. چنین افرادی را بارها دیده‌ام که غرق وظایف و روال‌های خود شده‌اند و هر تغییر تازه‌ای را پس می‌زنند و در مقابل آن جبهه می‌گیرند.

در مواردی هم این افراد به تصور اینکه دانای کل هستند و غیر از شیوه تفکری و عملیاتی آنان، راه دیگری خلق نشده و امکان‌پذیر نیست، از در کارشکنی و اخلال در تغییرات وارد شده و سعی می‌کنند هر کار جدیدی را بی‌اثر کنند و مجددا به همان روال سابق برگردانند.

بدون شک سر و کله زدن با این طیف از انسان‌ها، بسیار دشوار است و برای هر لحظه چنین مدارایی، باید راه جدیدی یافت و از در دیگری وارد شد. وجود این مقاومت‌ها بارها مانع اصلی انجام تغییرات و نوآوری در هر زمینه‌ای از جمله حوزه منابع انسانی شده است و فرصت‌های زیادی را از سازمان‌ها گرفته است. شاید در ابتدای هر تغییر باوری ضروری است سازمان‌ها در سطح وسیعی در راستای این جمله از الوین تافلر فرهنگ سازی کنند:

"بیسوادان قرن ۲۱ کسانی نیستند که نمی‌توانند بخوانند و بنویسند، بلکه کسانی هستند که نمی‌توانند بیاموزند، آموخته‌های کهنه را دور بریزند و دوباره بیاموزند."


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی , سایر حوزه‌های مدیریت


تاريخ : ۱٦ مهر ۱۳٩٢ | ۳:٢٧ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.