گویا چنین است که گاهی بدور از کج مداری های روزگار، باید به طراوت یک صبح دل انگیز تابستانی خوش آمد گفت و ساده و بی‌بهانه شکر نعمت گفت. گویا نمی‌توان در چرخ زندگی غنود و آسود و در پی فردا روان نشد، چرا که شعله امید باید جاودان ماند و بر محفل هستی گرمی فزاید.

پاکی این روزهای زندگی، قداستی عجیب برایم خلق کرد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها


تاريخ : ٢٧ شهریور ۱۳٩٢ | ۱٠:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.