هفته عجیبی بود، سرشار از امید و روشنایی، ظاهرا طفل شادی استاد شفیعی کدکنی به دو سوی خزر و خلیج فارس برگشته است. دیروز دیدن چهره‌هایی که دیرزمانی بود خنده از رخسارشان رخت بربسته بود، بیش از هر چیز دیگری خوشحالم کرد. مردمی که فاصله زیادی با خنده و شادی گرفته بودند برای چند لحظه فارغ از مشکلات و فشارها، شاد زیستند و امیدوارتر از همیشه مهربانی به هم نثار می‌کردند.

امید که این شادی‌ها مقطعی نباشد و ما نیز به سان دیگر آدمیان این کره خاکی، به حق داشتن روزهای شاد و مملو از خوشبختی برسیم.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها


تاريخ : ٢٩ خرداد ۱۳٩٢ | ۱٠:٢٥ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.