فیلم خوش‌ساختار و پر محتوای The Best Exotic Marigold Hotel را دیدم که داستان مسافرت تعدادی پا به‌سن گذاشته‌ی بریتانیایی، به کشور هند بود. فیلم پر از رنگ و لعاب و دیالوگ‌های پرباری‌ست که در خلال حضور این میهمانان و فرایند انطباق آن‌ها با جامعه شلوغ هند، رد و بدل می‌شود.

گزیده‌ای از این دیالوگ‌ها که می‌تواند منشاء دگرگونی و تغییر رویه‌‌ی هر انسانی برای ادامه حیات باشد:

 

  • همه‌چی آخرش ختم به‌ خیر می‌شه ... اگه الان هیچ چیز روبراه نیست، یعنی هنوز به آخرش نرسیده.
  • اولش شما در حال غرق شدن هستید، اما به تدریج متوجه می‌شید که مثل یک موج می‌مونه، اگر مقاومت کنید، غرق می‌شید. اگر شیرجه بزنید و شنا کنید، از اون طرف به سلامت خارج می‌شید.

این یه دنیای جدید و متفاوته که چالش اصلی کنار اومدن باهاشه، نه فقط کنار موندن از آن

  • این یک حقیقته، کسی که ریسک نمی‌کنه، نه چیزی داره و نه به چیزی می‌رسه.

تنها چیزی که ما از آینده می‌دونیم اینه که حتما متفاوت با زمان حال‌مونه، اما شاید از این می‌ترسیم که نکنه آینده‌مون هم مثل گذشته‌مون بشه ...

پس بهتره با آغوش باز تغییرات رو پذیرا شویم. 


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: هنر


تاريخ : ٢٥ بهمن ۱۳٩۱ | ۱:٠۱ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.