یکی از کلاس‌هایی را که این اواخر برگزار کردم، کلاس درس مدیریت منابع انسانی دوره MBA Sport بود که تفاوت چشمگیری با سایر کلاس‌هایی از این دست داشت و آن طیف مخاطبان (کارشناسان، مسئولان و مدیران ورزشی) و دغدغه‌های این روزهای آنان در محیط‌های کاریشان بود. این عزیزان که به دنبال پیاده‌سازی مفاهیم و سیستم‌های منابع انسانی در سازمان‌های خود بوده و یا تحت تاثیر این سیستم‌ها در پی رفع ابهامات و سئوالات خود در این راستا بودند، از فضاهای پرسش و پاسخ ایجاد شده نهایت استفاده را می‌بردند و با طرح موضوعات مختلف سعی در به اشتراک گذاشتن اطلاعات و تجربیات خود داشتند، اما جنس سئوالات بالطبع با توجه به ویژگی‌های خاص این روزها، به جای معطوف شدن به بهره‌وری نیروی انسانی و چگونگی افزایش اثربخشی فعالیت‌ها، عمدتا در پی مدیرت بحران و بهبود شرایط پیش‌رو، با در نظر گرفتن کمترین آسیب‌ها به پیکره منابع انسانی بود.

این موضوع در کلاس‌های درس به قدری دامنه دار شده که به ناچار باید از همه تکنیک‌های مدیریت زمان بهره‌برد تا ضمن پاسخگویی به پرسش‌های مخاطبان، از پس تعهدات، سیلابس‌ها و اهداف تدوین شده دوره نیز برآمد.

غرض از بیان این چند سطر، یادآوری چالش‌ها و موضوعات این قبیل کلاس‌ها است که علیرغم تکرار، همیشه از تازگی‌ و یادگیری‌های خاص خود برخوردار بوده و همین مسئله یکی از انگیزه‌های اصلی ادامه برگزاری کلاس‌هاست که در کنار مشغله‌های متعدد و نگرانی‌های زیاد در حوزه منابع انسانی، کماکان در برنامه‌های من و سایر دوستان، جایگاه خود را دارد.

امید که این صرف انرژی‌ها، باری از دوش خستگان این دیار بردارد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی


تاريخ : ٦ آبان ۱۳٩۱ | ۱:۳۸ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.