در شرایط فعلی اکثر سازمان‌ها در کشور دچار بحران‌ها و چالش‌های جدی‌ هستند که انتظار می‌روند در هفته‌های آتی و با تشدید تحریم‌ها در زمینه صادرات و واردات، این روند شکل بدتری نیز به خود گیرد. در چنین اوضاعی شنیدن خبرهای ناخوشایند از تعطیلی مراکز صنعتی، انجام فعالیت‌های تولید با ظرفیتی بسیار پایینتر از پتانسیل‌های موجود، تعدیل نیرو به شکل وسیع، مرخصی اجباری به بسیاری از پرسنل، کاهش اضافه‌کاری نیروی کار، رکود و وقفه در بسیاری از فرایندهای فروش و ارائه خدمات و ... بیش از هر زمانی در روحیه و انگیزه‌های منابع انسانی سازمان‌ها تاثیرگذار است و یاس و سرخوردگی زیادی را برای آنان به همراه دارد، چرا که نیروی انسانی نیز با لمس تورم افسار گسیخته و کاهش قدرت خرید بیش از هر زمانی نیازمد درآمد، امنیت شغلی و محیطی پویا و با نشاط است.

این روزها به وفور مشاهده می‌کنیم که زمان زیادی از مدیران و متولیان منابع انسانی در سازمان‌ها صرف جلساتی می‌شود که در آن به دنبال کاهش بیم‌ها و برانگیختن اندک امیدی در میان نیروی انسانی هستند و نقش خطیر آنان در تصمیم‌گیری‌های درست و به‌جا در زمینه‌های تعدیل نیرو، پر کردن خلاء‌های زمانی پرسنل، تصمیم در مورد شیفت‌ها و ساعات کاری و اضافه‌کاری، جابجایی‌های نیروی انسانی در سازمان، برگزاری دوره‌ها و اعزام افراد به آموزش‌های متناسب با نیازهای شغلی و تخصصی و بسیاری دیگر از فرایندهای تاتیرگذار در سازمان، حساسیت‌های به مراتب بیشتری یافته‌است.

در این میان سازمان‌هایی نیز هستند که در بستر این فشارها و تهدیدها فرصت‌هایی را یافته‌اند و در آن‌ها نیز مدیران منابع انسانی درگیر فرایندهایی از جمله، شکار مغزها، افزایش و ارتقاء سطح مهارت‌ها و توانمندی‌های پرسنل، رقابتی‌تر کردن حقوق و دستمزد پرسنل، توجه به مشکلات معیشتی و تلاش برای رفع نیازهای نیروی کار با تخصیص درست مزایا، هدایا، برنامه‌های انگیزشی، رفاهی و ... نموده‌اند.

در هر دو سو و با هر وضعیتی مشغله‌های این روزهای منابع انسانی فزونی یافته و یکی از مهم‌ترین پیامدهای آن، گرفتار شدن دست‌اندرکاران این حوزه در روزمرگی‌ها و انجام فعالیت‌های روتین و زودبازده برای رفع و گذار از این مرحله است که مانع از رشد و تعالی خودشان می‌شود و برنامه‌ریزی و نگاه استراتژیک را از این حوزه می‌زداید.

بیم و هراس این روزها نیازمند تلاش جانفرسایی است که آسیب‌های جدی و جبران ناپذیری را به روح و روان منابع انسانی وارد می‌سازد، امید است با تدبیرهایی عاقلانه و دلسوزی‌هایی مدبرانه، هرچه زودتر این شرایط پایان یابد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی


تاريخ : ۱٩ مهر ۱۳٩۱ | ۱٠:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.