طی دو روز در چهارمین کنفرانس مدیریت دانش حضور داشتم که با حجم عظیم برنامه‌هایش یکی از شلوغ‌ترین کنفرانس‌های اخیر در حوزه مدیریت قلمداد می‌شود.

محورهای اصلی کنفرانس عبارت بودند از:

مدیریت دانش

  • مدیریت دانش، ساختارها و سازوکارهای سازمانی
  • ابزار و فناوری های مدیریت دانش
  • مدیریت دانش، منابع انسانی و فرهنگ سازمانی
  • نظریه ها، مدل ها و مفاهیم مدیریت دانش
  • سیستم های مدیریت دانش
  • طراحی، پیاده سازی و اجرای مدیریت دانش
  • مدل های بلوغ مدیریت دانش

دانش

  • نقشه ها و مخازن دانش
  • تولید ارزش و سرمایه از طریق دانش
  • دانش آفرینی
  • سرمایه های دانشی و سرمایه زایی دانش
  • اندازه گیری و ارزیابی دارائی های دانشی
  • تدوین استراتژی دانشی سازمان ها
  • شناسائی، جذب و مدیریت منابع دانشی برون سازمانی
  • تکنیک های معرفی و اشاعه دانش
  • اندازه گیزی و ارزیابی اثربخشی مدیریت دانش
  • انتقال و تسهیم دانش

حوزه های مدیریت دانش

  • تجارب بین المللی مدیریت دانش
  • چالش ها و فرصت های پیاده سازی مدیریت دانش
  • دانشگران و مهندسی دانش
  • مدل های تعالی و مدیریت دانش
  • حافظه سازمانی
  • امنیت اطلاعات و مستند سازی دانش
  • عارضه یابی مدیریت دانش

اقتصاد دانشی

  • توسعه اقتصادی دانش محور
  • مدیریت دانش و مزیت رقابتی سازمان
  • راهکارهای تبدیل دانش به محصول
  • بنگاه های اقتصادی و مدیریت دانش
  • مدل های تجاری دانش محور
  • شرکت های دانش بنیان
  • مدیریت دانش در بخش های اقتصادی

هرچند در ابتدای برگزاری آقای دکتر سید مهدی الوانی که بدون شک یکی از بهترین و دوست‌داشتنی‌ترین اساتید مدیریت در ایران هستند، توضیحاتی در خصوص اهمیت برگزاری کنفرانس در کنار مقولاتی چون اخلاق در مدیریت دانش و چالش‌ها و مشکلات این حوزه ارائه دادند، اما از همان آغاز مشخص بود که اجرای کیفی کنفرانسی با این حجم عظیم از ارائه‌های همزمان، در سالن‌های متعدد دستخوش نابسامانی‌هایی خواهد شد (بالغ بر 80 ارائه در دو روز).

هرچند که تعدادی از ارائه‌ها و میزگردها از توفیق زیادی در جلب نظر و رضایت مخاطبان برخوردار بودند، اما عارضه‌های مشترک عمده سمینارها و کنفرانس‌های کشور، دامن مدیریت دانش را نیز گرفته بود. به تعدادی از مهمترین مشاهدات این کنفرانس در بوته نقد نگاهی بیاندازیم:

  • ناپختگی اسلایدهای اکثر ارائه دهندگان و جا دادن حجم زیادی از مطالب که ناخواسته آنها را به سمت روخوانی مطالب و به تبع آن کسل کننده بودن موضوعات می‌کشاند.
  • بی‌تجربگی اکثر ارائه دهندگان مقالات و عدم حضور در چنین جمع‌هایی در گذشته که توانایی مدیریت زمان، بیان، پاسخگویی به سئوالات، برقراری ارتباط  مناسب با مخاطب و ... از آنها سلب می‌کرد. این موضوع در بیان تعدادی از ارائه دهندگان نیز عنوان شد که " تابحال برای این تعداد جمعیت حرف نزده‌ام و ببخشید اگر نمی‌توانم مطالب را آنگونه که لازم است منتقل کنیم".
  • ظاهراً در بررسی‌های انجام شده، محتوای مقالات و رزومه ارائه دهندگان مورد بررسی و کنکاش هیئت علمی کنفرانس قرار نگرفته بود، چرا که خود اعضای هیئت علمی پنل‌ها از داده‌ کاوی تعدادی از مقالات همچون بحث‌های آزمون T، تعیین سطوح معناداری، آلفای کرونباخ بدست آمده از پرسشنامه‌ها، تایید و یا رد فرضیه‌ها به نادرستی و ... تعجب می‌کردند و به خاطر تجربه کم ارائه دهندگان از پرسیدن سئوالات تخصصی و بیان مشکلات کار آنان امتناع می‌ورزیدند، اما در بیرون از سالن اگر دلیل این بی‌توجهی‌ها را جویا می‌شدید، عنوان می‌کردند " علیرغم اینکه اکثر موضوعات این مقاله به اشتباه کار شده بود، ما نمی‌دانیم چگونه مجال ارائه یافته است".
  • در مباحث تخصصی و ارائه‌های قوی آنچه بیش از همه به چشم می‌آمد، کمبود زمان برای ارائه دهنده و عدم امکان جمع‌بندی و تحلیل موضوعات به تبع آن از سوی مخاطبین بود.
  • در بسیاری از موارد اکثر زمان ارائه‌ها به روخوانی تعاریف واژه‌های مدیریت دانش که برای جمع حاضر کاملاً بدیهی و آشکار بودند، سپری می‌شد و زمانی برای بیان اصل مباحث و نتایج تحقیق باقی نمی‌ماند.
  • تعداد زیادی از ارائه‌ها به دلیل عدم حضور ارائه دهندگان کنسل و یا جایگزین شد که این بی‌برنامگی در میان این همه ارائه و میزگرد و سخنرانی کاملاً مشهود بود. البته ناگفته نماند که در یکی از این موارد عدم حضور معاون تحقیق و توسعه یک شرکت، باعث شد که زیرمجموعه ایشان مطالب را ارائه دهند و با اشرافی که به بحث داشتند، بی‌گمان یکی از بهترین سخنرانی‌های این کنفرانس را عرضه کردند.
  • خدا این پرسشنامه‌ها و این مدل نوناکا و تاکوچی را که مبنای عمده تحقیقات و مقالات این کنفرانس بودند، از ما نگیرد که اگر همین‌ها هم نبودند نمی‌دانیم مدیریت دانش ره به کجا می‌برد.
  • دست این مسئولین دعوت شده هم درد نکند که با حضور خودشون در سفرهای استانی، مجالی برای استراحت و سایر کارهای ساعات پایانی حضار فراهم کردند.

البته از زحمات هیات اجرایی در برگزاری کنفرانسی با این وسعت مخاطب نمی‌توان چشم‌پوشی کرد و در کنار همه نقدهای عنوان شده، برای کسانی که خواهان یادگیری مستمر در حوزه مدیریت دانش کشور هستند، دست‌آوردهای خوبی از این کنفرانس حاصل شد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی , سایر حوزه‌های مدیریت


تاريخ : ٢٦ بهمن ۱۳٩٠ | ۳:۳٩ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.