پس از بازگشت از سفر بنا دارم تا به ارائه مطالبی در خصوص یکی از قطب‌های اصلی گردشگری دنیا بپردازم، کشوری که سرزمین هزار معبد نام گرفته و زیبایی‌های شگفت انگیز آن با گرایش‌های هر نوع سلیقه‌ای جور درمی‌آید. کشوری که سرزمین لبخندهاست و در تمامی لحظات تبسمی توأم با رضایت بر لبان مردم آن دیار نقش بسته است و همین مهمان نوازی مشتاقانه، توریست را بر آن می‌دارد تا در هیچ شرایطی احساس غریبی نکند و انگار که سالهاست این مردمان را می‌شناسد.

مقصد تایلند بود، سرزمین آزادی، کشوری در جنوب شرقی آسیا که پایتخت آن بانکوک است و دارای ۵۱۴۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت می‌باشد که ۴٪ آن را آب تشکیل داده‌است.

پرچم کشور تایلند از سه رنگ سفید و قرمز و آبی تشکیل شده که رنگ قرمز نماد ملت ، رنگ سفید نشان مذهب و رنگ آبی نماد حکومت سلطنتی است.

در حدود ۹۵٪ مردم تایلند بودایی هستند. مسلمانان، با حدود 4٪ جمعیت ، بعد از بوداییان بزرگ‌ترین گروه مذهبی این کشور هستند.

کشور بودایی تایلند که قرن ها با نام سیام Siam شناخته می شد، شاهراه مذهب، فرهنگ و مهاجرت آسیای جنوب شرقی بوده است. تایلند کنونی به سال ۱۲۳۸ ایجاد شده و برخلاف کشورهای منطقه، هیچگاه مستعمره و تحت سلطه قدرت های اروپایی نبوده است. کلمه تای Thai به معنی آزادی است و تایلند یعنی سرزمین آزادی. قرن ها پیش، مردمی از جنوب چین به تدریج به سوخوتای (تایلند کنونی) مهاجرت کرده و به تدریج در مناطق حاصلخیز کناره رودی در جنوب چین ساکن شدند. در اوایل قرن ۱۴، تایلندی ها شهر کوچکی را در سوخوتای بنا کرده و در اواسط این قرن نیز آنجا را به پادشاهی مستقل تایلند تبدیل کردند که پیدایش زبان، فرهنگ و معماری این کشور هم متعلق به همین دوره است.

در این سفر ویژگی‌های خاص صنعت توریسم بیشتر از هر چیزی جلب توجه کرد و انگار این کشور برای گردشگری و گذراندن اوقات شاد‌، مهیج و پر از انرژی مردم دنیا بنا شده است. قصد من در این سفرنامه پرداختن به این ویژگیها و بیان گوشه‌هایی از سفر به سرزمین شگفتی‌هاست که به توصیه دوستان به روایت آن در نوشتارهای بعدی می‌پردازم.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: سفرنامه


تاريخ : ٢٤ امرداد ۱۳۸٩ | ۱٠:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.