دیریست جسم و اندیشه را سراسر در تلاش برای توسعه و بسط انسان مداری سازمان‌ها به خدمت گرفته‌ام و در تقلا برای مجاب کردن سایرین، به معنا و غنای راستین این مخلوق پرارزش، سختی‌ها کشیده‌ام. اما پی برده‌ام که هر چند تغییر در فکر و باورشان به شدت لاک‌پشتی و تدریجی است، هر از گاهی حرفی، عملی و همراهی از سوی آنان دلگرم‌تر و امیدوارترم می‌کند.

چندی پیش در جلسه‌ای، دوستی به غایت باینری و مطلق‌نگر که مدام دم از هزینه سربار و کنترل آن به شیوه‌هایی انسان‌‌ندار می‌زد، رو به سوی من از اهمیت توجه به سرمایه انسانی سخن می‌گفت و اینکه دیگر به مانند قبل ماشین‌آلات و تکنولوژی به تنهایی نمی‌توانند عامل و سبب موفقیت سازمان‌ها شوند و آن نیروی انسانی است که سرمایه اصلی و مزیت رقابتی به شمار می‌آید...

فارغ از باورش به حرفی که می‌زد، گوشه چشمی از سر تعجب و تبسمی از سر تایید، نثارش کردم، اما به یکباره در همان ‌زمان تمامی ممانعت‌ها و سنگ‌اندازی‌هایش در مسیر توجه به انسان‌ها از خاطرم گذشت.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی


تاريخ : ٢٩ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ۳:۱٦ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()

ایکاش که جای آرمیدن بودی
یا این ره دور را رسیدن بودی
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها


تاريخ : ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ۳:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()

خبر حادثه فروریختن کارگاه پوشاک سازی بنگلادش که در آن تا کنون بالغ بر 900 نفر جانشان را از دست داده‌اند، انعکاس وسیعی در سراسر دنیا داشت و جنبش‌های زیادی را در تلاش برای توجه بیشتر مصرف‌کنندگان پوشاک ارزان ‌قیمت بنگلادش، به راه انداخت.

اینکه چگونه کارفرمایی چنین جمعیتی را در این فضا، استثمار کرده و کوچکترین توجهی به رعایت ایمنی در محیط کارشان نداشته برای متولیان منابع انسانی، بیش‌از هر چیز دیگری تکان دهنده است، آن هم در شرایطی که ترک قسمتی از ساختمان، قبلا به وی گزارش شده و او هم با بی‌اهمیت تلقی کردن جان انسان‌ها همچنان به روند منفعت‌طلبی و کسب سود خود ادامه داده است.

دنبال کردن خبر و تصاویر این فاجعه مدتی است ذهنم را درگیر خود ساخته و منقلب‌کننده‌ ترین آن‌ها، عکسی است که مجله تایم در شماره اخیر خود از عکاس بنگلادشی، تسلیما اختر منتشر کرده است.

شاید تلخی تصویر این زوج و تجسم واپسین لحظات حیات آنان، به تنهایی کارکرد و تاثیر تمامی مقالات و مطالب منتشر شده، در خصوص استثمار و عدم پایبندی کارفرماها به اصول اولیه استانداردسازی و ایمنی محیط‌های کاری را داشته باشد.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی


تاريخ : ٢٠ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ۱۱:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()

رشته افکار را مرد میانسال نوازنده‌ای از هم گسیخت. صدای قشنگی داشت و آهنگ‌های پر از خاطره می‌نواخت. خیره و امیدوار به باز شدن پنجره همسایگان بود، اما فارغ از اجابت آنان، کم‌فروشی نکرد و انصافاً سنگ‌تمام گذاشت.

شاید در تمام آنروز کسی جواب بذل شادی‌اش را نداد، شاید خیلی‌ها با آهنگ‌های او ذهن سیال‌شان را در وادی‌های دوری سوق دادند و به روی خودشان نیاورند، شاید هم عده‌ای از سر معاندت با ساز و ترانه اخمی به رویشان آورند و زیر لب غر و لندی کردند، اما هرچه بود او مداوم و از تمام وجود، ساز می‌زد و می‌خواند...

کاش ما آدم‌ها تنها در پی چشمداشت‌ها به هم نیکی و مهربانی نمی‌کردیم، کاش کارمان تنها برای پاداش و خوشایند این و آن نبود، کاش معنایی دوباره به این زندگی‌ پر از ادعا می‌بخشیدیم و کاش...

شاید اینگونه اگر می‌زیستیم، بهره بیشتری هم می‌بردیم...


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها


تاريخ : ۱۸ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ۱٢:۳٤ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()

نگاهی و اندیشه‌ای پر از معنا؛

آغاز راه است و تا به تو رسیدن چه مسیر ناهمواری‌ست پیش‌رویم ...

نگاهی و دنیایی پر از پرسش در پس آن؛

فلسفه این آمدن و چرایی طی این راه و هزاران حکایت‌ دوران ...


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها


تاريخ : ۱٢ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ٢:۳۱ ‎ب.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها


تاريخ : ۱٠ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ٩:۱٠ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()

نداشتن تفکر و نگرش انسان‌محور، چالش اصلی حوزه‌های مدیریت درکشور است که در هر جایی ریشه دوانیده و عامل اصلی بسیاری از مشکلات و ناهنجاری‌هاست. اوج این گرفتاری زمانی است که فارغ از دیدن جوانب و ابعاد مختلف کار با انسان‌ها، مدیران چاره را در صدور بی رویه‌ی دستورات و بخشنامه ها می‌بینند و سازمان‌ها بیشتر از تعامل با انسان‌ها سرباز می‌زنند. برای ماها که در این وادی پرفراز و نشیب امرار معاش و با تمام وجود تلاش می کنیم، جدای از مشغله ها و چانه‌زنی‌های معمول برای تغییر این تفکر انسان‌گریز و راغب کردن سازمان‌ها در نگاه به سرمایه انسانی به عنوان مزیت رقابتی، متغییرهای محیطی نیز هر روز مانع و چالش جدیدی را رقم می‌زنند.

تصور کنید در سازمانی از انواع و اقسام شیوه‌های انگیزشی و مکانیزم‌های کاهش استرس و فشار در محیط کار بهره بگیریم، اما با خبر گرانی قریب‌الوقوع روغن، پرسنل با استرس و فشار عصبی ناشی از آن، روانه مغازه‌ها و فروشگاه‌ها شوند تا شاید هنوز روغنی با قیمت گذشته گیرشان بیاید! یا هر چه در خصوص اشل حقوق و دستمزد و تغییرات رقابتی آن مانور دهیم اما باز هم اندر خم یک کوچه تورم بمانیم و هر اندازه حقوقی، کفایت اندک خرج این روزها را ندهد!

همه این واقعیت‌ها که هر روز مانع از اثربخشی کارکردهای منابع انسانی در حوزه‌های مختلف می‌شود را بگذاریم در کنار آن مورد اول که اقناع مدیران در سازمان‌ها و صنایع مختلف، برای باور به نیروی انسانی و توجه و اهتمام به آن‌ها چقدر سخت و دشوار است.

خداوند به همه ما صبر عنایت فرماید.


موضوعات مرتبط:

برچسب‌ها: روز نوشت‌ها , مدیریت منابع انسانی


تاريخ : ۸ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ٩:۱٢ ‎ق.ظ | نویسنده : ایوب اسماعیلی | نظرات ()
.: Weblog Themes By SlideTheme :.